นานแล้วที่ไม่ได้แวะเวียนมาดูแลบ้านตัวเอง หัวใจช่วงนี้แห้งผากค่ะ มรสุม(งาน)กระหน่ำซะจนไม่มีเวลาทำอะไร จริงๆ ก็ว่าจะแวะมาเขียนอะไรให้อ่านช่วงวันวาเลนไทน์แต่แล้วก็หาเวลาไม่ได้เลย

    ปีนี้วาเลนไทน์มาพร้อมความซึมๆ ค่ะ อาจจะเพราะปีนี้ไม่มีดอกไม้ พอเห็นดอกกุหลาบแดง ก็เลยนึกถึงเรื่องสั้นที่เคยอ่านเมื่อนานแสนนานมาแล้ว ของ Oscar Wilde จำเนื้อเรื่องได้เพียงคร่าวๆ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับนกไนติงเกลและดอกกุหลาบแดง (The Nightingale and the Rose)ในตอนสมัยนั้นประทับใจกับเรื่องนี้มาก เลยไปค้นมาอ่านอีกรอบ ปรากฏว่าคราวนี้ อ่านแล้วรู้สึกสลดใจมากมาย ต่างกับความรู้สึกในอดีตโดยสิ้นเชิง ถ้าใครถนัดภาษาอังกฤษ แนะนำให้อ่านเองจากลิงค์ข้างล่างนะคะ ไก่แก้วจะเล่าให้ฟังแค่ย่อๆ เท่านั้นเอง    

 http://www.literaturecollection.com/a/wilde/330/

     เรื่องราวก็มีอยู่ว่า วันหนึ่งในสวน นกไนติงเกลได้ฟังคำรำพันของชายหนุ่มนักศึกษาจนๆ คนหนึ่ง ชายหนุ่มคนนั้นรำพันว่าหญิงสาวที่เค้ารักจะยอมไปงานเต้นรำกับเค้า ถ้าหากเค้าหาดอกกุหลาบสีแดงมามอบให้กับเธอได้ เธอจะเต้นรำในอ้อมแขนเค้าไปจนรุ่งเช้า  แต่ทว่ากลับไม่มีดอกกุหลาบแดงเลยสักดอกในสวนของเขา เขาก็เลยได้แต่โศกเศร้า รำพัน

    นกไนติงเกลตัวน้อย ได้ฟังคำพรรณาถึงความรักของชายหนุ่ม ก็รำพึงกับตัวเองว่านี่คือรักแท้ เธอได้ร้องเพลงขับกล่อมชายหนุ่มคนนี้คืนแล้ว คืนเล่า เล่าเรื่องของดวงดาว แต่กลับไม่เคยได้รู้จักตัวจริงของหนุ่มคนนี้ ไม่ว่าเธอจะขับกล่อมเค้าด้วยบทเพลงที่ไพเราะเพียงใด ก็ไม่สามารถทำให้ความทุกข์ของเค้าคลายได้ นี่ก็คงเป็นเพราะเค้ามีความรักที่แท้จริงให้หญิงสาวคนนั้น นกไนติงเกลคิดว่าความรักนั้นวิเศษเหลือพรรณนา ทรงคุณค่าเหนือเพชรนิลจินดาทั้งหลาย หาซื้อไม่ได้ไม่ว่าที่ไหนๆ และมีมูลค่าเหนือทองคำใดๆ

    นกไนติงเกล(ที่น่าสงสาร)ก็เลยเที่ยวตระเวณบินหาดอกกุหลาบแดงให้ชายหนุ่ม ต้นกุหลาบในสวนล้วนแล้วแต่เป็นกุหลาบสีอื่น ยกเว้นต้นที่อยู่ใต้หน้าต่างห้องชายหนุ่ม แต่ต้นกุหลาบต้นนั้นก็ถูกน้ำค้างแข็ง และอากาศเย็นทำให้ไม่สามารถออกดอกได้ ต้นกุหลาบบอกนกไนติงเกลว่า นกไนติงเกลจะต้องเสียสละตัวเอง ร้องเพลงให้เค้าฟังท่ามกลางแสงจันทร์ และยอมให้หนาวของต้นกุหลาบได้ดื่มเลือดอุ่นๆ จากหัวใจของนกไนติงเกล สรุปสั้นๆ ย่อๆ ว่าในที่สุด นกไนติงเกลก็เสียสละชีวิตตัวเอง ทำให้เกิดกุหลาบแดงที่งดงามที่สุดขึ้นมา แต่ตัวนกเองก็สิ้นชีวิตไปในคืนที่เงียบเหงานั้น

     ชายหนุ่มเปิดหน้าต่างออกมาเจอดอกกุหลาบที่งดงาม ก็ดีใจมาก รีบนำไปให้สาวที่เค้าปรารถนา แต่สาวเจ้ากลับบอกว่าไม่ต้องการ เพราะมีลูกชายขุนนางนำเพรชพลอยสวยๆ มามอบให้ และชวนไปงานเต้นรำแล้ว นักศึกษาจนไม่มีคุณค่าใดๆ ในสายตาเธอ ชายหนุ่มโกรธและเสียใจมาก เค้าขว้างดอกกุหลาบสีแดงที่ได้มาเพราะชีวิตหนึ่งที่เสียสละให้ทิ้งไป และกลับไปศึกษาตำราไม่สนใจที่จะมีความรักอีกเลยชั่วชีวิต กุหลาบแดงถูกทิ้งกลับพื้นถนน และถูกเหยียบย่ำด้วยเกวียนและรถม้าที่ผ่านไป ผ่านมา ไม่มีใครรู้เลยว่ากุหลาบดอกนี้มีมูลค่าสูงเพียงใด

    เศร้าไหมค่ะ สมัยวัยรุ่นอ่านแล้วรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างบอกไม่ถูก กับความเสียสละของนกไนติงเกล แต่ตอนนี้ที่ผ่านชีวิตมามากมาย รู้สึกสลดใจกับความสูญเสียที่ไม่ค่อยฉลาดเอาเสียเลย คงเปรียบเหมือนคนเราที่บางครั้งมองชีวิตเพียงด้านเดียว ยกให้ความรักเป็นใหญ่ หลงลืมไปว่าชีวิตนี้ประกอบไปด้วยอะไรๆ มากมาย แม้แต่ความรักเอง ก็มีหลากหลายรูปแบบ ไม่ใด้มีแค่เพียงความรักของหนุ่มสาวเพียงเท่านั้น ชีวิตมนุษย์มีค่าเกินกว่าจะยอมทำลายลงเพียงเพราะเรื่องเพียงเรื่องเดียว

    ความรักอาจจะทำให้โลกนี้สวยงาม ทำให้จิตใจอ่อนหวาน งดงาม แต่อยากให้ทุกคนรักอย่างฉลาดนะคะ อย่าลืมว่านอกเหนือจากความรัก ยังมีอะไรๆ รอคอยเราอีกมากมายนักในชีวิต ขอให้มีความสุขทุกๆ คนค่ะ

edit @ 7 Mar 2008 11:28:52 by *.:｡✿~ ไก่แก้ว ~✿｡:.*