The Object of My Affection

"One shouldn't be too hard on oneself whenthe object of one's affection returns the favor rather less enthusiasm than one might have hoped."

...เราไม่ควรจะเสียใจ ผิดหวังและโทษตัวเองมากนัก หากว่าบุคคลที่เรารัก เค้าไม่ได้ให้ความรักเสมอกับที่เราให้ เป็นการตอบแทน...

คำพูดข้างบนเป็นคำพูดของตัวละครชื่อร้อดนี้ เฟรย์เซอร์ (Rodney Frazer) จากหนังเรื่อง The object of My Affection เป็นหนังเรื่องโปรดเรื่องหนึ่งของไก่แก้ว เป็นหนังแนวตลกโรแมนติคค่ะ

เนื้อเรื่องไม่มีอะไรมาก เป็นเรื่องเกี่ยวกับหนุ่มเกย์กับสาวปกติที่มาอยู่ร่วมกัน มีความรู้สึกดีๆ ผูกพันกัน แต่...สุดท้ายก็ไม่สามารถเปลี่ยนไปเป็นได้มากกว่าเพื่อนสนิทที่รู้ใจกัน ร่วมทุกข์ ร่วมสุขด้วยกัน

วันนี้แวะมารายงานตัวค่ะ ว่าป่วยจนไม่ได้ไปปฏิบัติภาวนาอย่างที่ตั้งใจไว้ แต่ก็ทำเองอยู่ที่บ้าน เอาบุญมาฝากทุกๆ ท่าน ขอบคุณทุกๆ คนที่แวะเวียนมาเยี่ยมเยียม และถามไถ่อาการนะคะ ตอนนี้เหลือไอแค้กๆ กะไม่มีเสียงค่ะ อาการดีขึ้นมากแล้วคาดว่าไม่ช้าจะซ่าได้เหมือนเดิมค่ะ อิ อิ

มาทำการบ้านส่งคุณครูน้ำผึ้งดีกว่าค่ะ ติดค้างไว้นานแล้ว MSN Tag ค่ะ ทวนกฏกติกาก่อน ให้บอกคนที่รอคอย เวลาออนเอ็มมากที่สุด 5 คนใช่ไหมค่ะ พร้อมๆ เหตุผลใช่ไหมค่ะ เริ่มกันเลยดีกว่านะคะ

MSN Tag

1. นู๋นุช: ลูกสาวสุดที่รักค่ะ เพราะเราอยู่ไกลกันสุดฝากฟ้า ถ้าโทรหากันหนูนุชจะเสียตังค์มากมาย (เพราะใช้ roaming) เลยใช้โทรเฉพาะเวลาที่ออนไลน์ไม่ได้จริงๆ หรือเกิดเหตุฉุกเฉิน บางทีเราก็ออนไลน์ คุยกันนิดๆ หน่อยๆ บางครั้งก็คุยกันจ้อไม่หยุด แต่ทั้งที่ทั้งนั้น ก็ทำให้เหมือนมีกันและกันอยู่ใกล้ๆ ใช่ไหมจ้ะ

2. นู๋ไมค์: ว่าที่ลูกเขยในอนาคต โดยเฉพาะเวลาง้องแง้งกะลูกสาว กะหาลูกสาวไม่เจอค่ะแล้วก็เวลาต้องการหากองทัพหน้าไปบุกใคร อิ อิ

3. นู๋จิ๋ว: เป็นน้องสาวทางธรรมที่น่ารักมาก มีอารมณ์ขันเหลือเฟือ จิ๋วสามารถมองเหตุการณ์ร้ายๆ ในแง่ดีได้ แล้วเอามาเล่าให้พี่ๆ น้องๆ ฟังอย่างสนุกสนาน ในเวลาที่เศร้าๆ เหงาๆ หรือสับสน ก็มักจะมีข้อคิดดีๆ มาให้เสมอ ขอบคุณมากนะจ้ะ ถ้าจิ๋วเขียนไดฯ หรือ blog ต้องมีแฟนตามอ่านแบบถล่มทลาย

4. น้องยักษ์เอก: รายนี้มักมีเรื่องมาเล่า มาบ่น มาพรรณณา เธอเป็นอะไรหลายๆ อย่างผสมอยู่ในคนๆ เดียว วันดีคืนดีก็กลายร่างเป็นกวีเอกแห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ร่ายกาพย์กลอนให้ฟัง

5. คนสุดท้าย: เป็นคนที่รอเท่าไหร่ ก็ไม่มา ยกเว้นเวลาที่มีปัญหาหนักๆ เค้าก็จะแวะมาเป็นที่พักที่พึ่งให้ เป็นคนที่แบกโลกทั้งหมดไว้บนบ่าคนเดียว พยายามทำทุกอย่างเพื่อให้ทุกๆ คนรอบตัวมีความสุข แต่กลับหนักที่ตัวเอง บางครั้งก็ท้อแท้ และเหนื่อยล้า อยากจะบอกว่าขอบคุณมากนะคะ และไม่อยากให้คุณเหนื่อยคนเดียว อย่าลืมดูแลตัวเองด้วย

สำหรับคนที่ไม่ได้เอ่ยชื่อ (มีในลิสประมาณเกือบ 70 คน) ไม่ใช่ว่าไม่มีความสำคัญนะคะ ทุกคนเป็นเพื่อน เป็นกัลยาณมิตรที่สำคัญทุกคน อย่าน้อยใจนะคะ เค้าให้เลือกได้แค่ 5 คนอ่ะ

วันนี้ส่งการบ้านแค่นี้ก่อน แล้วจะหาเรื่องดีๆ หรือไม่ก็แปลกๆ มาเล่าให้ฟังกันใหม่ค่ะ ช่วงนี้อากาศเริ่มร้อนจัด รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ เราจะยิ้มสู้แดดกันต่อไปค่ะ

ปล. ถักผ้าคลุมไหล่ให้ใครบางคนได้ครึ่งผืนแล้วอ่ะ แต่ไหมมันหมด ต้องต่อไหม ซึ่งทำไม่เป็น ต้องรอว่างๆ ไปให้เค้าสอนอีกที ไม่นานคงเสร็จจ้า รักค่ะ